‘’Kırıldı işte… Gözüm gibi bakıyordum. Aptal köpek koşarken çarptı… Nazar boncuğu kırıldı… Hiç de iyi bir işaret değil. Görüyor musun tam da evi almak için tapuya gideceğim sırada oldu. Aman neyse olumlu düşüneyim… Ne olabilir ki? Zaten nazar değmesin diye…
script async src=”https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js?client=ca-pub-7350718767107764″crossorigin=”anonymous”></script Çok küçükken bütün kuzenler toplanıp yılbaşı kutlamaları yapardık. Belki de hayatımın en pırıltılı yıllarıydı o zamanlar. Kocaman bir masanın etrafına toplanır bağıra çağıra fırdöndü, tombala, monopol oynardık… Bu oyunları oynarken avazımız çıktığı kadar niye bağırırdık orası gerçek…
script async src=”https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js?client=ca-pub-7350718767107764″crossorigin=”anonymous”></script Pırıl pırıl gömleğini giydi, kravatını taktı. Aynada kendini iyice kontrol etti. Dışarı çıkarken derli toplu olmak gerekirdi… Yoksa… Hoş değil… Ele güne karşı ayıp olurdu nihayetinde… Tam kapıdan çıkarken, cep telefonu çaldı. Tanımadığı bir numaradan polisler onu…
script async src=”https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js?client=ca-pub-7350718767107764″crossorigin=”anonymous”></script ‘’Bal kavanozum Afyon kaymağımmm’’ diye severdi annesi onu. Balımm, bal kavanozum, mutlu olurdu böyle sevildikçe ama garip bir mahcubiyet de hissederdi bu engin sevgi karşısında. Daha büyüdükçe sevgilisi de zeytin gözlüm diye şiirler dizmeye başladı onun için……
Edebiyatta narsisizm örnekleri hakkında bir deneme
script async src=”https://pagead2.googlesyndication.com/pagead/js/adsbygoogle.js?client=ca-pub-7350718767107764″crossorigin=”anonymous”></script ‘’…Uzun uzun yıllar önce Hz. Nuh tufan alametlerini gördü. Ne kadar kişi için kurtarıcı olabilecekse, o kadar kişi için kurtarıcı olması emredildi. Ve bu emir o kadar açık seçikti ki, yapması gereken geminin ölçüleri bile milimetrik özel…