
@emrahakturk’un yazıp oynadığı , “Attoş’u beklerken” toplam yarım saat içinde
toplumun “makbul insan” tanımının dışında kalanlara karşı “doğal” tepkisini , görünmez kılınan hayatların kendi tercihleri ile görünmez olmanın güvenliğine sığınmalarını anlatıyor.
En başından istenmeyen olmayı kabul edenlerin ayakta kalma mücadelesini ya da nasıl sessizce ama “kurallara uygun biçimde” yıkıldığını görüyoruz. Oyunu izlerken seyirci olarak birilerini yargılarken “kendimizi kim/ ne zannettiğimizi sorguluyoruz. “
Ve tabii @emrahakturk1 bir insandan nasıl bir plaza dolusu insan çıkabileceğini , altı üstü bir plastik çizmeden nasıl saygın bir patron yaratılabileceğini ve daha pek çok şeyi tek kişilik oyununda hiç zorlanmadan sahnelemesi karşısında hayran kalıyoruz… @houseseat üzerinden seyredilebilir…
Tersten düşünsek..! Sadece tek bir kişi, O kocaman plazadaki kişileri kendi başına etkileyebiliyorsa,..!
Olabilir belki de… Tarih bunun örnekleriyle dolu…Çok zekice ..Teşekkürler